Saturday, February 26, 2011

အိမ်ပြန်ချိန်

အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...ဒီရက်ပိုင်းထဲမှာ...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...ဒီလပိုင်းထဲမှာ...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...ဒီနှစ်ထဲမှာ...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...မနက်ခင်းလေးမှာ...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...ညနေပိုင်းမှာ...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...ညချမ်းချိန်မှာ...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...တနင်္လာနေ့...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...မိုးရာသီထဲမှာ...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...မိုးရွာတဲ့နေ့...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...မိုးမရွာတဲ့နေ့...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...မိုးရာသီထဲက မိုးရွာတဲ့ တနင်္လာနေ့...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...မိုးရာသီထဲက မိုးမရွာတဲ့ တနင်္လာနေ့...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...လူသိရှင်ကြား...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...လူမသိသူမသိ...(ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်)
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...အိမ်ကိုပြန်တဲ့အချိန်...ဖြစ်တယ်
အိမ်ပြန်ချိန်ဟာ...စိတ်ကူးယဉ်လို့...ကောင်းတယ်။   ။

Wednesday, February 23, 2011

ဒီဇာတ်လမ်းဟာ စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုဖြစ်တယ်

အစ။   ။အချစ်နဲ့စစ်မှာ
           မတရားတာမရှိဘူးသီတာ
           ပိုင်ဆိုင်မှုအတွက်
           သိမ်းပိုက်ခြင်းပဲရှိတယ်။

အလယ်။   ။ငိုနေတဲ့မျက်လုံးတွေမှာ
                အမုန်းတွေကိုတွေ့တယ်
                ပြုံးပါဦးလားသီတာရယ်
                တဘဝလုံးစာမုန်းရလောက်အောင်
                ငါ့အချစ်တွေက အပြစ်ဖြစ်ခဲ့ပြီလား။

                မုန်းပါသီတာ
                ရှုံးသူမှမဟုတ်ပါဘူး
                နိုင်တယ်ထင်မိရသူရဲ့ရင်ထဲမှာလည်း
                မျက်ရည်စတွေနဲ့ပါ။

အဆုံး။   ။ကိုယ်ကချစ်မိသူပါသီတာ
              အချစ်တခုတည်း သိခဲ့မိသူမို့
              အပြစ်ရှိခဲ့တယ်ဆိုရင်လည်း
              မင်းလက်နဲ့ငါ့ကိုသတ်
              ပြီးမှ ငါ့ရင်ကနေထွက်ပါ။

              ချစ်သူရဲ့အမုန်း
              အေးစက်တဲ့အပြုံးတွေနဲ့
              တလောကလုံးကို
              ကိုယ်အရှုံးပေးလိုက်တယ်
              မင်းပျော်ပါစေ သီတာ။

နောက်ဆက်တွဲ။   ။မချစ်သူနဲ့အတူနေရတဲ့ငရဲ
                          ချစ်သူနဲ့ခွဲနေရတဲ့ငရဲထက်
                          ချစ်မိတဲ့ငနဲရဲ့ဘဝဟာ
                          ငရဲအမျှပူလောင်တယ်ဆိုတာ
                          ချစ်မိခဲ့သူသာအသိဆုံးပါ။

ဒါပေမယ့် သီတာရယ်...။   ။

အောက်ခြေလူတန်းစား အထက်လွှာ

ညီလေးရေ...
ကမ္ဘာကြီးရဲ့တနေရာစီမှာ
မင်းနဲ့ငါ
ကိုကြီးရေ...
မတူညီတဲ့ယဉ်ကျေးမှုတွေကြားမှာ
မင်းနဲ့ငါ
ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်ရှာဖွေကြရင်းနဲ့ပဲ
မိသားစုဘဝ နွေးထွေးမှုကို
အေးစက်စက် ခံစားနေတတ်ခဲ့ကြပြီ။

ခေတ်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုး
စနစ်ကို လက်ညှိုးထိုး
နောက်ဆုံးကွာ
ကံကြမ္မာကိုပဲ အပြစ်တင်ရင်း
အသက်တွေသာ ကြီးသွားကြတယ်
ဘဝတွေကတော့
ခွေးလျက်တဲ့ ထညက်တွေလို
တ ဖြည်း ဖြည်း နဲ့ လုံး...ပါး...ပါး...ခဲ့။   ။

Wednesday, February 9, 2011

မဲပြာပုဆိုးများ

   ပြောလက်စ စကားကိုရပ်ပြီး အမှတ်မဲ့ဆေးလိပ်မီးညှိတယ်၊ လူတွေ ကားပေါ်အလုအယက်တက်၊ ကားတွေ လမ်းပေါ်အလုအယက်မောင်း၊ သူ မျက်စောင်းလှလှလေးထိုးတယ်၊ 'ဒါပါနဲ့ဆို ၁၀လိပ်ရှိနေပြီနော်'တဲ့၊ 'တမနက်ခင်းမှမကျိုးသေးဘူး'၊ သူတောင်းစားတွေ ပိုပိုများလာတယ်၊ စကတ်တွေ ပိုပိုတိုပြီး၊ အင်္ကျီလည်တွေ ပိုပိုဟိုက်လာတာ ကမ္ဘာကြီး ပိုပိုပူနွေးလာလို့ဖြစ်မယ်၊ ခုတလော ပူရှာလို့နဲ့တူပါရဲ့၊ celebrities တော်တော်များများလည်း အဝတ်မကပ်တော့တာ အင်တာနက်ထဲမှာ၊ လက္ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ၊ ဘုံဆိုင်မှာ၊ ဈေးလည်မှာ၊ ဘောလုံးပွဲမှာ။
   စီးချင်တဲ့ကားက ရောက်မလာဘူး၊ ရောက်လာတဲ့ကားက တက်မရဘူး၊ ရောင်းရမရောင်းရတော့မသိဘူး၊ ဂျာနယ်တော်တော်များများတော့ လန်းနေလေရဲ့၊ လမ်းဘေးမှာ၊ ပလက်ဖေါင်းပေါ်မှာ၊ တိုက်လှေကားမှာ၊ မီးပွိုင့်မှာ၊ ယူချင်ယူ မယူချင်နေ အတင်းကမ်းတဲ့ လက်ကမ်းကြော်ငြာစာရွက်များ၊ ပန်းသည်၊ ဆေးလိပ်နဲ့ကွမ်းယာ၊ billboards၊ အပေါ်လမ်းအောက်လမ်းခေါ်သံများ၊ အကြောင်းမရှိ အကြောင်းရှာရယ်မောတတ်သော ဆယ်ကျော်သက်များ၊ လက်ကိုင်ဖုန်းများ၊ အများပြည်သူသုံး တယ်လီဖုန်း၊ ဘုန်းကြီး၊ မယ်သီလရှင်၊ ဗမာ၊ တရုတ်၊ ကုလား၊ ပြည်ထောင်စုဖွါး တိုင်းရင်းသားများ၊ နိုင်ငံသားမဟုတ်သူများ၊ လမ်းပေါ်မှ အလေအလွင့်များ၊ ဖိနပ်လှလှလေးများ၊ ခြေထောက်လှလှလေးများ၊ ကျောပိုးအိပ်လှလှလေးများ၊ ရောင်စုံထီးများ၊ ဦးထုပ်များ၊ နေကာမျက်မှန်အောက်မှ မျက်လုံးများ၊ ရေသန့်ဘူးများ၊ ဆေးလိပ်တိုများ၊ ကျွတ်ကျွတ်အိပ်များ၊ ကွမ်းသွေးများ။
   နောက်တခါမီးညှိလျှင် ၁၁ခါမြောက် သူမျက်စောင်းထိုးလိမ့်ဦးမည်၊ မှတ်တိုင်မှာ ကားတားလျှင် မည်သည့်အငှားယာဉ်မှ ရပ်မပေးချင်ကြပါ။ မရည်ရွယ်ပဲ တယောက်မျက်နှာတယောက်ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းကိုယ်စီ ချမိခဲ့ကြသည်။

Thursday, February 3, 2011

မီး

ဒီလိုနဲ့...တနေ့ပြီးတနေ့ အချိန်တွေသာကုန်ခဲ့တယ်
ငါ့မှာ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြစရာဆိုလို့ ဒါဏ်ရာတွေပဲရှိတယ်။
ဘဝကမမှားဘူး။ငါကမှားခဲ့တာ။
ငါက ဘဝကို မှားခဲ့တာ။   ။

Monday, January 31, 2011

လှိုင်း

ဘဝကို...
မိုက်မိုက်မဲမဲ (ရောင့်ရဲ/ရိုးသား/သမားရိုးကျ/သာယာ) မိခဲ့တော့လည်း
ခက်ခက်ခဲခဲ (အားတင်း/ရုန်းကန်/ပေးဆပ်) ရတာပေါ့
တကယ်တမ်းပြောရရင်တော့
ဘဝဆိုတာ...(ဂငယ်ကွေ့) ကွေ့လို့မရတဲ့အရာ။   ။

Sunday, January 30, 2011

ပင်နယံ

မင်္ဂလာပါ...
မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ...
မင်္ဂလာနေ့လည်ခင်းပါ...
မင်္ဂလာညနေခင်းပါ...
မင်္ဂလာညချမ်းပါ...
နေထိုင်ကောင်းပါရဲ့လား...
ဒါကဒီလိုရှိပါတယ်...
ဟိုဟာကဟိုလိုရှိပါတယ်...
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...
နောင်လည်းလာခဲ့ပါ...
အာရုံလာလာမလာလာ
အကျင့်ပါသလိုဖြစ်နေတာက
အပြုံးမျက်နှာနဲ့ချိုသောစကား
ကြာလာတော့လည်း...
ငြီးငွေ့မိတယ်ဆိုတာ
ဘယ်သူ့ကိုရင်ဖွင့်ပြရမလဲ
အဆင်ပြေပြေမပြေပြေ
တလတခါအိမ်ကိုငွေပို့နိုင်ဖို့အတွက်
ခံစားချက်တွေကိုမျိုသိပ်
အောင့်အည်းရလွန်းလို့
တခါတခါမှာ...
လူဆိုတာတောင် ကိုယ့်ကိုကိုယ်မေ့နေလေရဲ့
ဖြစ်သလိုနေ...
ဖြစ်သလိုစား...
ဖြစ်နေရတဲ့ဘဝကို
နားလည်အောင်လည်းမပြောချင်တော့ပါဘူးလေ
ဖြစ်သမျှအကြောင်းအကောင်းလို့မှတ်
ရှေ့ဆက်...မနက်ဖန်များစွာကျန်သေးတယ်။   ။

Saturday, January 29, 2011

နှောင်း

ရည်စူး​ပြီး​ဖူး​ခဲ့​ပေ​မယ့်
ချိန်​ခါ​သင့်​မ​ပွင့်​တတ်​ခဲ့​တော့
ပန်းဦး​လည်း...လွဲ​ခဲ့​ရ​ပြီ​မေ
ရင်​တ​ခု​လုံး​ဝေ​နေ​အောင်
အလွမ်း​တွေ​ပွင့်​ခဲ့​ပေ​မယ့်
မေ​မ​သိ​ခဲ့​တော့​လည်း
နွမ်း​ပါ​စေ...
ကြွေ​ပါ​စေ...
ရှိ​ပါ​စေ​တော့...မေ
ပွင့်​ရာ​က​ကြွေ
ကြွေ​ရာ​က​နွမ်း
ဒါ​ပေ​မယ့်​လေ
တိုက်ဆိုင်​တတ်​တဲ့​အခါ​တိုင်း
ဟိုး​အရင်​က​အကြောင်း​တွေ​ကို​တော့
ရိုး​ရိုးသား​သား...လွမ်း​ပါ​ရ​စေ
လွမ်း​နေ​ပါ​ရ​စေ...မေ။   ။

   ''အချစ်​ဆို​တာ''
တ​နေ့⁠နေ့​တ​ချိန်⁠ချိန်​ကို​စောင့်စား​ရင်း
ရင်​တ​ခု​လုံး​ဝေ​နေ​အောင်​ပွင့်​ခဲ့​ရ​တဲ့​အလွမ်း
ပြော​ဖို့​သိမ်းထား​ခဲ့​တဲ့​စကား​တွေ
ထင်မှတ်​မ​ထား​တဲ့​အချိုး​အကွေ့​တ​ခု​မှာ
ပြော​ခွင့်​မ​ရှိ​တော့​တဲ့​အခါ
မ​ခြွေ​ပေ​မယ့်​ကြွေ​ခဲ့​တယ်။   ။

Friday, January 21, 2011

အတိုအစများ

ဘဝကို တခါပြန်စခွင့် ရှိခဲ့ရင်တောင်မှ ဘယ်နေရာကပြန်စရမယ်မှန်း ကျနော်မသိဘူးမေမေ။ ရိုးသားဖြူစင်တဲ့ ကလေးဘဝလား၊ လန်းဆန်းတက်ကြွတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်လား၊ အရွယ်ရောက်ကာစ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်တဲ့အချိန်လား ကျနော်ဘာကိုရွေးရမှာလဲမေမေ။ သေချာတာတခုကတော့ ကျနော်ရိုးသားချင်တယ်၊ ကျနော်ရဲရင့်ချင်တယ်၊ ကျနော်ဖြူစင်ချင်တယ်၊ ကျနော်တက်တက်ကြွကြွရှိနေချင်တယ်။ မစ္ဆိရစိတ်ကင်းကင်းနဲ့ ဘဝကိုတည်ဆောက်ချင်တယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း မေမေရယ်၊ ဖြစ်ပျက်သွားတာတွေက သိပ်မြန်တယ်။ သိပ်ကိုမြန်ခဲ့တယ်။ ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊မဖြစ်စေ ကျနော်ပျိုးခဲ့တဲ့မျိုးကို ကျနော်ရိတ်သိမ်းရမှာပေါ့မေမေ။စိတ်ပျက်တယ်ရယ်လို့ မဟုတ်ပေမယ့် မကျေမနပ်တော့ ဖြစ်မိတာပေါ့မေမေ။လက်ရှိဘဝကို နေတတ်ဖို့၊ ကျေနပ်တတ်ဖို့ ကျနော်ကြိုးစားနေပေမယ့်။တကယ်တမ်းကျတော့ ကျနော်မရင့်ကျက်သေးပါဘူးမေမေ။

Sunday, January 16, 2011

ချင်

ချင်
ချင်ကိုက်တယ်
ချင်တွေကိုက်တယ်
ငယ်ငယ်တုန်းကလည်း...ချင်တွေကိုက်တယ်
ဆယ်ကျော်သက်မှာလည်း...ချင်တွေကိုက်တယ်
အရွယ်ရောက်လာတော့လည်း...ချင်တွေကိုက်တယ်
မိဘအရိပ်မှာနေတုန်းကလည်း...ချင်တွေကိုက်တယ်
ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်တော့လည်း...ချင်တွေကိုက်တယ်
အရင်တုန်းကလည်း...ချင်တွေကိုက်တယ်
အခုလည်း...ချင်တွေကိုက်တယ်
နောင်လည်း...ချင်တွေကိုက်နေဦးမှာပဲ
ဪ...ချင်...ချင်...ချင်...
တဘဝလုံးစာကိုကိုက်တဲ့...ချင်။   ။